O autorze
Jesteśmy grupą „zwykłych”, świeckich katolików, która powstała, aby być łatwo dostępnym dla mediów i dziennikarzy, chcących rozmawiać na temat wiary, nauczania oraz innych kwestii związanych z Kościołem katolickim. Chcemy tłumaczyć i prezentować nauczanie Kościoła w sposób prosty i zrozumiały dla zwykłych ludzi – odbiorców mediów. Jesteśmy gotowi do tego, aby w razie potrzeby stawić się studiach radiowych i telewizyjnych i komentować w nich bieżące tematy lub uczestniczyć w debatach. Naszym celem jest przekazywanie istoty wiary tak, aby głos zwykłych katolików był obecny na forum publicznym.

www.catholicvoices.pl

----------------------------------------------
Film o Catholic Voices Polska
----------------------------------------------

List kardynałów od dubiów do papieża [KOMENTARZ i TŁUMACZENIE]

Kardynałowie Burke, Caffarra, Brandmüller, i Meisner - autorzy dubiów - starają się o audiencję u papieża lifesitenews.com
Z jednej strony wizja osoby podkreślająca jej indywidualność i niepowtarzalność, z drugiej – potrzeba konkretnych i jednoznacznych zasad. Kardynałowie (Carlo Caffarra, Walter Brandmüller, Raymond L. Burke i Joachim Meisner) zniecierpliwieni brakiem reakcji papieża na wystosowane w październiku 2016 roku dubia odnoszące się do adhortacji Amoris Laetitia, napisali do niego list z prośbą o audiencję. Nie otrzymawszy odpowiedzi, półtora miesiąca później postanowili list opublikować w internecie. Poniżej nasz komentarz oraz autorskie tłumaczenie całego listu do Franciszka.

Kardynałowie podkreślają na początku swoje poddanie papieżowi i szacunek względem niego. Z pokorą proszą o spotkanie, podczas którego Franciszek miałby ustosunkować się do zawartych w dubiach pytań. Prośbę motywują jasno: „to, co w Polsce jest grzechem, w Niemczech jest dobre, to, co zabronione w archidiecezji Filadelfii, jest dopuszczone na Malcie”. Taka sytuacja nie powinna mieć miejsca, jeśli chcemy dalej mówić o jednym, niesprzecznym i obowiązującym Magisterium Kościoła.

Kardynałowie korzystają z prawa, które, w zależności od głosu ich sumień, jest wręcz obowiązkiem. Swoje stanowisko potwierdzają też licznymi przykładami debat toczonych w kręgach zarówno osób duchownych jak i świeckich. Wszystkie dyskusje wynikają z niejasności przekazu adhortacji i jej podatności na liczne, niekiedy niestety sprzeczne interpretacje.



Amoris Laetitia wzbudziła w Kościele konkretne poruszenie. Temat powtórnych związków i innego typu nieuregulowanych sytuacji powrócił w nowej odsłonie. Dokument zdecydowanie zniechęca do biało-czarnego patrzenia rzeczywistość – to niewątpliwa zaleta zarówno tej adhortacji jak i całego nauczania Franciszka. Czy jednak wrażliwy na współczesny świat duch troski o każdą osobę bez wyjątku znajdzie odzwierciedlenie w jasnych formułach, których Kościół, jako instytucja, najzwyczajniej potrzebuje?

Aleksandra Wicik,
spiker Catholic Voices


Poniżej nasze tłumaczenie całego listu na podstawie angielskiego tekstu (podkreślenia CV).


Ojcze Święty!

Zwracam się do Waszej Świątobliwości z pewnym niepokojem w tych dniach, w okresie Wielkanocnym. Robię to w imieniu kardynałów: Waltera Brandmüllera, Raymonda L. Burke'a, Joachima Meisnera oraz swoim własnym.

Pragniemy rozpocząć od odnowienia naszego bezwzględnego oddania i bezwarunkowej miłości do Katedry Piotrowej oraz do Waszej szacownej osoby, w której rozpoznajemy Następcę Piotra i Zastępcę Jezusa, „słodkiego Chrystusa na ziemi”, jak lubiła mówić św. Katarzyna ze Sieny. W żadnym wypadku nie podzielamy stanowiska tych, którzy uważają Stolicę Piotrową za niezajętą, ani tych, którzy chcą przypisać innym niepodzielną odpowiedzialność munus Petrinum. Jesteśmy poruszeni wyłącznie świadomością ciężkiej odpowiedzialności wynikającej z munus kardynałów: bycia doradcą Następcy Piotra w jego suwerennej służbie. I z Sakramentu Episkopatu, który „wprowadził nas jako biskupów, abyśmy kierowali Kościołem, który nabył Własną krwią” (Dz. 20:28).

W dniu 19 września 2016 r. Przekazaliśmy Waszej Świątobliwości oraz Kongregacji Nauki Wiary pięć dubii, prosząc Was o rozwiązanie niepewności związanej z brakiem klarowności niektórych punktów post-synodalnej Adhortacji Apostolskiej Amoris Laetitia.
Nie otrzymawszy odpowiedzi od Waszej Świątobliwości, podjęliśmy decyzję, aby z szacunkiem i pokorą prosić Cię o Audiencję, jeżeli Wasza Świątobliwość wyrazi taką wolę. Zgodnie z obowiązującymi procedurami, załączamy Arkusz Audiencji, w którym przedstawiamy dwa punkty, jakie pragniemy omówić z Waszą Świątobliwością.

Ojcze Święty,

Od czasu publikacji Amoris Laetitia minął rok. W tym czasie wydano publicznie rozmaite obiektywnie niejednoznaczne fragmenty Adhortacji post-synodalnej, które nie różnią się od, ale wręcz zaprzeczają stałemu Magisterium Kościoła. Pomimo faktu, że Prefekt Doktryny Wiary wielokrotnie oświadczał, iż doktryna Kościoła nie uległa zmianie, pojawiły się liczne wypowiedzi poszczególnych Biskupów, Kardynałów, a nawet Konferencji Episkopalnych, zatwierdzających to, czego Magisterium Kościoła nigdy nie zatwierdziło. Nie tylko dostęp do Najświętszej Eucharystii dla tych, którzy z obiektywnego punktu widzenia publicznie żyją w sytuacji poważnego grzechu i zamierzają w niej pozostać, ale także koncepcję moralnego sumienia sprzecznego z Tradycją Kościoła. I tak się dzieje – jakże bolesnym jest na to patrzeć! – to, co w Polsce jest grzechem, w Niemczech jest dobre, to, co zabronione w archidiecezji Filadelfii, jest dopuszczone na Malcie. I tak dalej. Przypomina to gorzką obserwację poczynioną przez B. Pascala: „Sprawiedliwość po tej stronie Pirenejów, niesprawiedliwość z drugiej strony; sprawiedliwość na lewym brzegu rzeki, niesprawiedliwość na prawym jej brzegu”.

Wielu kompetentnych wiernych świeckich, którzy głęboko kochają Kościół i są niewzruszenie lojalni w stosunku do Stolicy Apostolskiej, zwróciło się do swoich Duszpasterzy i do Waszej Świątobliwości, aby utwierdzić się w Świętej Doktrynie w sprawie trzech sakramentów: Małżeństwa, Spowiedzi i Eucharystii. W tych dniach w Rzymie sześciu świeckich wiernych, pochodzących z każdego kontynentu, poprowadziło seminarium naukowe o znaczącym tytule: „Zapewnienie jasności” (“Bringing clarity”), które przyciągnęło bardzo wielu uczestników.
W obliczu tej poważnej sytuacji, która dzieli wiele wspólnot chrześcijańskich, czujemy ciężar odpowiedzialności, a nasze sumienie mówi nam wyraźnie, abyśmy z pokorą i szacunkiem poprosili o Audiencję.

Niech Wasza Świątobliwość pamięta o nas w swoich modlitwach, a my zapewniamy, że pamiętamy o Waszej Świątobliwości w naszych. I prosimy o dar Twojego Błogosławieństwa Apostolskiego.

Carlo Card. Caffarra
Rzym, 25 kwietnia 2017 roku
Święto Marka Ewangelisty

ARKUSZ AUDIENCJI
1. Wniosek o wyjaśnienie pięciu punktów wskazanych przez dubia, przyczyny złożenia tego wniosku.
2. Sytuacja zamieszania i dezorientacji, zwłaszcza wśród duszpasterzy, in primis proboszczów.
Trwa ładowanie komentarzy...